Het is weer zover! Nog maar net een half jaartje terug van mijn leuke, maar verkorte au pair avontuur en het volgende vliegticket is alweer geboekt. Weer op weg naar een nieuwe uitdaging. Sommige zagen dit al aan komen, andere misschien niet.
Er zijn altijd van die mensen die zich afvragen wat ik nu in hemelsnaam weer ga doen. Ik heb al meerdere keren geprobeerd om voor langere tijd naar het buitenland te gaan en telkens ben ik weer eerder teruggekomen. Sommige zien het als falen, maar ik niet. Je komt jezelf keer op keer tegen en leert er elke keer weer van. Het weerhoudt mij er niet van om nog een keer de uitdaging met mijzelf aan te gaan. Ik wil weer hard op mijn bek gaan en dan opstaan, meerdere keren achter elkaar. Tot het mij lukt om recht overeind te blijven staan.
Waarom backpacken? Wat moet je anders, als je niet meer weet waarvoor je op de wereld bent gezet. Net afgestudeerd (juni 2018) en toch weet ik nog totaal niet wat ik leuk vind. De toekomst waar ik altijd van gedroomd heb, zoals een eigen stekkie kopen, niet kan waarmaken. En ik niemand heb waarmee ik gewoon lekker degelijk kan doen, want daar gaat het uiteindelijk toch allemaal om? Heel soms hoop ik stiekem dat er iemand is die mij achterna zal komen. Die alles voor mij over heeft, zoals ik dat voor hem zou hebben. Maar zoals Marco Borsato zingt: ‘de meeste dromen zijn bedrog’.
Wat als alles wat ik hier heb, een leuke familie en hele lieve vrienden, niet genoeg voor mij is. Dan is het tijd om opzoek te gaan naar dat stukje ‘geluk’ wat ik nu zo erg mis en waar ik zo naar verlang. Wat geluk dan ook mag zijn en in welke vorm dan ook. Iedereen vindt zijn geluk op zijn eigen manier en ik ga dat doen door te reizen. Wat dus niet betekent dat ik alleen maar gave dingen ga doen, de meest prachtige plekken ga bezoeken en in no-time al mijn spaargeld er doorheen ga jassen, waardoor ik platzak weer thuis kom en de rest van mijn leven bij mijn ouders moet gaan wonen.
Ga ik ‘geluk’ vinden? Geen idee. Misschien niet, maar het idee dat ik tijd heb om opzoek te gaan en er eens goed over na te denken geeft mij rust. Daarnaast zal ik ontdekken wie ik ben en, nog belangrijker, wat ik waard ben.
Wat is het plan? Deze controlefreak heeft een keer geen plan. Door plannen te maken, heb je ook verwachtingen en die vallen altijd tegen. ‘Go with the flow’ zeggen ze altijd en dat is precies wat ik in ieder geval ga proberen. Alleen mijn eerste stop staat vast. Ik zal vertrekken naar Mexico en daar de eerste paar dagen verblijven bij een vriendin van mijn moeder. Daarna staan alle opties open. Het enige land waar ik sowieso naar toe wil is Brazilië. Een land dat mij vanaf kleins af aan al heeft gefascineerd en een speciaal plekje in mijn hart heeft. Dit is de uitgelezen kans om ook het land van mijn dromen te ontdekken.
Twijfels? Ja die zijn zeker aanwezig, maar mijn keuze staat vast en mijn vliegticket is al geboekt. Ik ga mijn hart volgen, hoe moeilijk en eng dat ook is. Het lijkt allemaal zo leuk, maar geloof mij het is echt niet makkelijk om iedereen hier achter te laten. Het zal het waard zijn. Het is nu of nooit!


Geef een reactie op Yvonne kwinten Reactie annuleren