Zwangerschap in het buitenland – Deel 2

Mijn buik groeide en werd steeds groter, wat genoot ik van dat kleine wondertje in mijn buik. In de tussentijd ging ik opzoek naar informatie, want hoe doorloop je een zwangerschap in Spanje. Is het hetzelfde als in Nederland? Zijn er bepaalde dingen die ze hier niet kennen of anders doen? De makkelijkste manier om snel zoveel mogelijk informatie te verzamelen was om gebruik te maken van de facebookgroep ‘Nederlanders in Barcelona’ (inmiddels bestaat er ook een whatsapp groep). Want wie kan je beter op weg helpen dan andere Nederlanders die ook een zwangerschap hebben doorlopen in Spanje. Daar begon mijn zoektocht.

Allereerst is het goed om te weten dat het verzekeringssysteem in Spanje anders is dan in Nederland. In Spanje bestaat er de ‘social seguridad’ wat staat voor de publieke zorg. Iedereen die een Spaanse nationaliteit of een residentie heeft, heeft hier recht op. Elke maand wordt er een bedrag van je loon ingehouden dat rechtstreeks naar de social seguridad gaat. Door dit systeem kun je naar de huisarts, het ziekenhuis en zoals bij een zwangerschap ook naar een verloskundige. Daarnaast kun je naast de social seguridad ook nog een privé verzekering afsluiten, waardoor je ook naar privéklinieken kan. Veel internationale bedrijven bieden een privé verzekering aan, zo heb ik door mijn banen altijd een privé verzekering gehad.

Ik heb mijn beide zwangerschappen doorlopen via de publieke zorg. Mijn eerste zwangerschap heb ik ook nog tot aan de 36 weken doorlopen via een privékliniek. De reden dat ik de eerste keer ook naar een privékliniek ging, was omdat ik telkens een andere verloskundige kreeg en deze niet altijd Engels sprak. Aangezien mijn Spaans niet opperbest was, was Engels spreken wel een must om zo mijn onzekerheid en twijfels weg te nemen. Toch koos ik er uiteindelijk niet voor om te bevallen in een privékliniek. Dit had te maken met de verhalen rondom een keizersnede. Het schijnt namelijk zo te zijn dat in de privéklinieken in Spanje sneller wordt overgegaan op een keizersnede. Wat voor mij het allerbelangrijkste was, was om een zo natuurlijk mogelijke bevalling te hebben. Zonder interventies, medicatie of dergelijke. Daarom koos ik voor een publiek ziekenhuis. Daarbij had ik het geluk dat ik bij een ziekenhuis terecht kon waar ze een speciale afdeling hadden waar het huiselijk was ingericht en mét bevalbad.

Nu hoor ik je denken, waarom heb je niet gekozen voor een thuisbevalling? Dit is iets heel bijzonders in Spanje en komt nauwelijks voor. Waar het in Nederland wordt aangemoedigd om het thuis te doen, in je eigen, veilige, vertrouwde omgeving, is dat in Spanje niet het geval. Het kan alleen als je alles goed regelt en zorgt voor een verloskundige, gynaecoloog en medische assistentie. Dit wordt niet verzekerd, waardoor het nogal een duur grapje wordt om thuis te bevallen in Spanje. Daarnaast vertelde mijn verloskundige mij dat Spaanse vrouwen nogal bang zijn voor de bevalling en dan ook heel snel kiezen voor pijnstillers. Ze geven dit soms zelfs al in hun geboorteplan aan. Ze vonden het dan ook verrassend als ik aangaf dat ik graag een zo’n natuurlijk mogelijke bevalling zou willen hebben. Tot ik vertelde dat ik Nederlands was, blijkbaar heeft het iets te maken met onze cultuur dat wij het graag op een zo’n natuurlijk mogelijke manier willen doen.  

Tijdens het doorlopen van mijn zwangerschap bij de publieke zorg merkte ik op dat er maar weinig echo’s werden gemaakt. Ik heb ik totaal maar drie echo’s gekregen, de 12 weken, de 20 weken en de 34 weken echo. Waar in Nederland bij de eerste afspraak wordt gecontroleerd of je daadwerkelijk zwanger bent, wordt dit hier in Spanje niet gedaan. Nog een reden waarom ik de eerste keer ook naar een privékliniek ben gegaan. Mijn eerste ervaring hiermee lees je in ‘Zwangerschap in het buitenland – Deel 1‘. Wat mij ontzettend verraste was de testen die ze allemaal uitvoerde tijdens de zwangerschap. Zo kreeg ik meteen de vraag of ik een NIPT test wilde doen. Deze behoorde toen al bij het traject en was volledig gratis, terwijl dit toentertijd (2021) in Nederland nog niet het geval was. Daarnaast checken ze in het derde trimester of je streptokokken hebt. Het is een natuurlijk verschijnsel en je hebt er zelf geen last van, maar als je het tijdens je bevalling hebt is er wel een mogelijkheid dat je kindje hier ontzettend ziek van zou kunnen worden. Mocht je streptokokken hebben, dan krijg je tijdens de bevalling medicatie toegediend via een infuus.

Het grootste verschil tussen een zwangerschap doorlopen in Spanje of in Nederland, is misschien wel datgene dat je zo hard nodig hebt ná de zwangerschap. De kraamhulp. Kraamhulp bestaat niet in Spanje, wat betekent dat je na een paar uur of misschien een paar dagen in het ziekenhuis naar huis wordt gestuurd. En dan sta je er meteen helemaal alleen voor. In Spanje wordt verwacht dat je familie en vrienden, een sociaal vangnet, hebt die gaan helpen met het verzorgen van de baby en de newborn mama. Mocht je geen sociaal vangnet hebben, zoals wij, dan zou je nog wel kunnen overwegen om een Doula aan te nemen. Een Doula kan je zowel naar de aanloop van, tijdens de bevalling en de eerste dagen erna ondersteunen. Echter bieden ze echt alleen ondersteuning aan voor de zorg van de baby, dus geen ontbijtje op bed voor de mama. Ze komen maar 1 a 2 uur per dag en ze vallen niet binnen de verzekering.

Het niet hebben van kraamhulp was nogal een dingetje voor mij, want hoe gingen wij in hemelsnaam vanaf dag één voor zo’n immens klein baby’tje zorgen. Zonder enige ervaring, zonder hulp. Ik had het Mama’en boek van Nina Pierson wel helemaal uitgelezen, maar jezelf inlezen voor zo’n levensgrote verandering of het daadwerkelijk ondergaan en doen is totaal andere koek. Daarom besloot ik om alles maar over mij heen te laten komen en mee te bewegen met de flow. De verzorging over een baby’tje was voor nu nog niet mijn grootste zorg. Eerst die bevalling maar eens overleven. Het was een hele zoektocht, maar mijn beide dochters zijn gezond en wel op Spaanse bodem geboren, dus ik kan wel zeggen dat mijn missie is geslaagd.