Jullie raden natuurlijk al waar deze blog overgaat. Danique en de liefde. En wat een combinatie is dat! Liefde is voor mij een van de belangrijkste aspecten in het leven. Ik heb het niet voor niets in mijn nek laten tatoeëren. Liefde is voor iedereen anders. Bij deze deel ik met veel liefde mijn ervaringen.
In mijn tienerjaren was ik nooit bezig met de liefde. Het interesseerde mij niet. Ik had mijn levensplan al uitgestippeld. Ik wilde een huis met zwembad en een auto. Een baan en twee kinderen adopteren. Tot dat een vriendinnetje aan mij vroeg waar die leuke man zich in mijn levensplan bevond. Ik had een levensplan en daar kwam geen man in voor. We werden allemaal ouder en mijn vriendinnen kregen vriendjes en gingen relaties aan. Toen bleef ik achter. Ik had niemand nodig in mijn leven, want ik kon het allemaal wel alleen aan.
Je wordt nog ouder en je bereikt een leeftijd waarbij je erachter komt dat je wel graag iemand om je heen wilt hebben. Iemand die om je geeft en van je houdt. Ik kan niet ontkennen dat ik nooit jaloers ben geweest op wat mijn vriendinnen hadden. Iets wat ik niet had. Toen besloot ik om op ontdekkingsreis te gaan naar de liefde. Het stukje geluk dat ik miste in mijn leven.
Uiteindelijk vond ik het! In Cuba. Ik werd stapelverliefd en beleefde de mooiste tijd van mijn leven. Het was het beste gevoel dat mij ooit is overkomen. Lief hebben is het makkelijkste dat er bestaat, maar tegelijkertijd ook het moeilijkste. Helaas heeft niemand mij ooit vertelt hoe moeilijk de liefde kan zijn. Wie weet was ik er anders nooit aan begonnen.
Ik kwam erachter dat ik ontzettend goed ben in lief hebben. Iets te goed misschien. Ik heb heel veel liefde te geven en daardoor draaf ik af en toe door. Ik leef in mijn eigen liefdesdroom en ik zie niet wat er in werkelijkheid gebeurd. De hoeveelheid liefde die ik heb, verblind mij.
Nu ik liefde heb mogen proeven, mogen voelen en mogen geven, kan ik niet meer stoppen. Ik doe alles voor de liefde, waardoor het voor andere gemakkelijk wordt om misbruik te maken van mijn gevoelens. Van mijn liefde. Toch zal ik altijd het goede in iemand blijven zien. Ik denk oprecht dat slechte mensen niet bestaan. Mensen maken soms alleen de verkeerde keuzes in het leven. En dat hoort bij het leven. De vraag is alleen wanneer is de liefdesgrens bereikt? Wanneer is het tijd om te stoppen met lief hebben?
Het moeilijkste aan liefde is dat het gaat om een gevoel. Een ontzettend sterk gevoel. Daardoor kan niemand je het juiste advies geven. Je weet nooit wanneer je de goede keuze maakt. Wat als houden van iemand niet genoeg is. Wat als liefde alleen niet genoeg is. Moet je deze persoon dan laten gaan?
Mijn leven en mijn tijd zijn zo kostbaar, dat ik het niet meer wil verspillen. Ik heb al genoeg jaren verspilt. Ik weet dat het mogelijk is om meerdere keren verliefd te worden. Dat er meerdere personen zijn waarvan ik kan gaan houden. Maar wat als ik al oprecht van iemand houd, maar niet weet of het de ware is.
Soms zou ik willen dat ik had vastgehouden aan mijn levensplan. Zonder man. Dat zou mijn leven in ieder geval vele malen makkelijker maken. Maar ik hou nu al te veel van iemand lief hebben.
Het advies dat ik iedereen zou willen meegeven is, ga de liefde ontdekken maar doe het wel langzaamaan.


Plaats een reactie