Surfing days in Puerto Escondido

Na een hobbelige zeven uur durende busreis eindelijk aangekomen in surfers paradijs Puerto Escondido. Tijdens de reis erna toe hebben de Mexicanen maar even bewezen dat vele handen licht werk maken. Grote rotsblokken die de gehele weg versperde, weerhielden de Mexicanen er duidelijk niet van om uiteindelijk toch in Puerto Escondido aan te komen.

Puerto Escondido is een paradijs voor surfers, dus wilde ik hier zeker een surflesje nemen. Ik heb surfen altijd gaaf gevonden, maar ik ben ook altijd een beetje bang geweest voor de zee. Waarom? Bang voor de dieren die erin leven, bang dat ik verdrink of mij ergens aan stoot en ‘bang’ voor al dat water in mijn keel, neus en ogen. Toch wilde ik graag kennis maken met deze extreme sport en mijn angst onder ogen komen. Woensdagochtend was het dan zover, mijn eerste surfles. Ik had al mijn moed bij elkaar verzameld en ben met gezonde spanning naar het strand gegaan. Na wat stretchen en een korte uitleg op het strand, was het tijd om het water in te gaan.

I faced my fears and just did it! Ik was aan het surfen. Ik kan niet omschrijven hoe geweldig het voelde. Ik besloot dan ook om wat meer tijd hier te besteden en meerdere lessen te nemen. Het is en blijft een extreme sport en ik heb dan ook overal blauwe plekken, spierpijn, schrammen en kneuzingen, maar het is het allemaal dubbel en dwars waard! Om zeven uur ’s ochtends achterop de motor, met mijn haren in de wind, op weg naar het strand. Wachtend op de perfecte golf, een beetje chillen met andere surfers en de surfleraren in het water. Ondertussen af en toe bezoek krijgen van een schildpad. De grote golven voelen alsof je in een achtbaan zit. Dan komt die ene golf en begin je te paddelen. ‘Up’ je gaat staan en je surft totdat de golf bijna neer klapt, je probeert je board de andere kant in te draaien en pakt dezelfde golf nog een keer. Het tovert elke keer weer een grote glimlach op mijn gezicht. Surfen is iets magisch!

Bijna iedere ochtend heb ik surfles gehad. De rest van de dagen besteedde ik op het strand. Playa Manzanillo, Playa Puerto Angelito, Playa Coral, Playa Zicatela en Playa Bacocho de een is nog mooier dan de ander. Playa Bacocho was wel een bijzonder strand, want het was de plek om schildpadjes een handje te helpen om hun weg naar de zee te vinden. Daar help ik graag een handje bij! Tussen mijn bezoek aan Puerto Escondido door, heb ik ook een dag een bezoekje gebracht aan Mazunte en Zipolite en een nachtje aan Laguna de Chacahua. Mazunte is een plek om echt tot rust te komen en Zipolite is hét naaktstrand van Mexico. Chacahua is een plek in de middle of nowhere, waar je echt back to basic gaat. Ik sliep in een simpel huisje op het strand met niet meer dan een betonnen bed en een toilet dat niet werkte. Chacahua staat bekend om de lichtgevende plankton in het water, helaas was dit niet te zien de avond dat ik er verbleef.

Iedere plek heeft wel iets speciaals, maar Puerto Escondido heeft een speciaal plekje in mijn hart. Surfers zijn zo vriendelijk en geven je allemaal complimenten over je surfkunsten. Daarnaast ontmoet ik hier elke dag weer nieuwe mensen, locals of backpackers, waarmee ik gezellig een praatje maak, ga eten of een biertje drink. Ik voel mij hier thuis en hou van het surferswereldje. De planning was om hier maar een paar daagjes te verblijven, maar ondertussen ben ik alweer bijna twee weken verder. Ik denk er zelfs over na om nog langer te blijven, waarom weggaan als ik mij hier gelukkig voel?

Life is so good in Puerto Escondido!