Mijn eerste weekje helemaal alleen zit er alweer op! Ik heb een stukje van de prachtige provincie Oaxaca mogen ontdekken en un poco español mogen leren in de leuke hoofdstad Oaxaca.
Dat ik Spaans zou gaan leren in Oaxaca stond vast, maar ik had nog een heel weekend voordat ik naar school moest. In het weekend heb ik een tour gedaan om de omgeving te verkennen. Met de tour heb ik de dikste boom ter wereld ‘El Tule’ bekeken, de Mitla Ruïne bezichtigd, een mezcal brouwerij bezocht en als laatst heb ik Hierve el Agua mogen bewonderen. Hierve el Aqua is een soort waterval, maar dan van steen. Je kunt er prachtig wandelen en boven aan de waterval kun je in natuurlijke waterbronnen zwemmen.
Ik besloot samen met een ander meisje de wandeling naar beneden te maken. Daar zou volgens de gids ook een waterbron zijn waar je kon zwemmen. Het zou een uurtje wandelen zijn als je sloom zou lopen. Na drie kwartier wandelen en steeds verder verwijderd van Hierve el Agua hadden we nog steeds geen waterbron gespot. Ondertussen begon het te donderen en was er niemand op het rotsachtige wandelpad te bekennen. Daarom besloten we toch maar om te draaien. Tijdens de terugweg begon het steeds harder te waaien, kregen we een zandstorm in ons gezicht en zagen we in de verte bliksemschichten. Na weer een tocht van drie kwartier kwamen we eindelijk boven aan, waarna het mega hard begon te hagelen. Wat waren we blij dat wij op tijd waren omgedraaid. Achteraf bleek dat je een rondje kon wandelen, dus als we nog tien minuten hadden doorgelopen waren we gewoon weer boven geweest. Just had some extra excercise!
Na het weekend was het tijd voor de Spaanse les, waar ik iedere dag vier uurtjes naartoe ging. Spaans is en blijft een lastige taal. Spaanse lessen helpen zeker om het onder de knie te krijgen, maar uiteindelijk leer je de taal het beste door het in de praktijk te brengen en gewoon te doen. Na de lessen ging ik vaak samen met wat schoolgenootjes iets eten of een drankje doen ergens in de stad. Gewone schooldagen dus, net zoals in Nederland. Behalve op maandag, toen heb ik mijn eerste bucketlist dingetje af kunnen strepen. Een tattoo zetten. Een kleine, simpele muzieksleutel aan de binnenkant van mijn rechterelleboog. Daarnaast heb ik eindelijk, na meerdere kerken te hebben bezocht, een kaarsje kunnen aansteken voor mijn opa die mijn reis van bovenaf mag meekijken.
In het weekend ben ik samen met wat schoolgenootjes opstap geweest in Oaxaca. Wat zijn de mensen hier leuk! Ik heb opstap zoveel nieuwe mensen ontmoet. Iedereen komt een praatje met je maken en is geïnteresseerd in je. Daarnaast willen ze ook nog eens met je dansen, waar ik natuurlijk geen nee op zeg. Het maakt niet uit of je in een club bent of in een salsa bar, overal wordt door zowel vrouwen als mannen gedanst. Die salsa, rumba, congo en alle andere soorten ga ik zo zeker onder de knie krijgen voordat ik terugkom naar Nederland. So let’s dance! Wat mij wel opvalt is dat iedereen die ik ontmoet een stuk ouder is dan ik. Ik ben de jongste van de groep. Ik besef mij dan dat ik best trots mag zijn op mijzelf. Dat ik deze reis op mijn leeftijd al kan en durf te maken!
Genoeg Spaanse les gehad voor nu. Tijd om verder te reizen naar mijn volgende bestemming Puerto Escondido. Tijd om te leren surfen en om schildpadjes een leven te geven. Vamos a la playa!


Plaats een reactie